Nie wiedziałam co powiedzieć. Jason zaskoczył mnie swym wyznaniem. Jak dla mnie, to było odrobinę za wcześnie, ale... Skoro on to do mnie czuje, to co za różnica, czy powie mi to dziś, czy jutro? Przełknęłam głośno ślinę i powiedziałam:
- Jason... Ja...
Pies odwrócił się i zaczął odchodzić. Podbiegłam do niego i krzyknęłam:
- Ja... Czuję to samo!
Jason spojrzał na mnie wzrokiem szczęśliwym, a również zaskoczonym. Właściwie, to ja też byłam zaskoczona. Normalnie, nigdy bym czegoś takiego nie powiedziała. Patrzeliśmy na siebie dość długo.
Jason? Sorki za długość...
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz